Сүрә 37 Сафта Торучылар

فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ

Без Ибраһимгә бер ир бала белән шатлык хәбәрен бирдек, ул бала кечкенә чагында галим, олугъ хәлендә йомшак күңелледер.
37:101
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ

Ул бала җиде яшенә җитеп атасы илә йөри башлагач, Ибраһим әйтте: "Ий угълым, мин төшемдә Аллаһ тарафыннан сине корбан итеп чалырга боерыламын, уйлап күр бу эшкә ничек карыйсың? Угълы Исмагыйл әйтте: "Ий атам, ни белән боерылган булсаң, шуны эшлә, мин Аллаһ хөкеменә ризамын, бу эштә мине, Аллаһ теләсә, сабыр итүчеләрдән табарсың", – дип.
37:102
فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

Безнең әмерне икесе дә риза булып кабул иттеләр һәм Исмагыйлне яны белән яткызды.
37:103
وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

Кулына пычак алуга Без кычкырдык: "Ий Ибраһим,
37:104
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

төшеңдә күргән Безнең әмерне тәсъдыйк кылдың, үтәгән хөкемендә булдың". Әнә шулай үзебезгә итагать иткән яхшы мөэминнәрне изге җәзалар белән нигъмәтлибез.
37:105
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

Аллаһуның изге балаңны корбан итеп чал дигән әмере, әлбәттә, зур һәм авыр сынаудыр.
37:106
وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

Без аңа Исмагыйл урынына корбан итеп бугазлар өчен җәннәтән бер зур тәкә бирдек.
37:107
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

Яхшылыгы белән искә алу өчен дөньяга соңыннан килгәннәргә Ибраһимнең яхшы әсәрләрен калдырдык.
37:108
سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ

Ул Ибраһимгә барча галәм сәлам әйтер.
37:109
كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

Яхшы эшләрне кылучыга Без шулай изгелек итәбез.
37:110
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

Ибраһим Безнең хак мөэмин колларыбыздандыр.
37:111
وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ

Дәхи Исхакны бирәчәгебез белән шатлыклы хәбәр бирдек, ул Исхак изгеләрдән вә пәйгамбәрләрдән булды.
37:112
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ

Ибраһимгә вә Исхакка эшләрендә вә нәселләрендә бәрәкәт бирдек, вә аларның нәселеннән килгән кешеләрнең бәгъзеләре көферлек вә бозыклык белән үзләренә ачык золым итүчеләрдер.
37:113
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

Тәхкыйк Муса илә Һарунга пәйгамбәрлек биреп нигъмәтләндердек.
37:114
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ

Аларны вә кавемнәрен зур бәладән коткардык, ягъни Фиргауннең золымыннан вә суга батудан коткардык.
37:115
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ

Без аларга ярдәм бирдек һәм дошманнарын җиңделәр.
37:116
وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ

Вә Без аларга һәрнәрсәне бәян кылып бетергән Тәүратны бирдек.
37:117
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ

Вә аларны туры юлга күндердек.
37:118
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ

Вә соңыннан килгәннәргә Муса илә Һарунны яхшылык белән искә алуны калдырдык.
37:119
سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

Яхшылык илә искә алулары Муса илә Һарунга сәлам булсын димәкләредер.
37:120

Тәрҗемә: Йакуб ибн Нугман