Сүрә 37 Сафта Торучылар

أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ

Аларга җәннәттә теләгәннәре чаклы һәм алар теләгән вакытта төрле ризык булыр.
37:41
فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ

Ул ризыклар төрле җимешләрдер һәм алар җәннәттә хөрмәтлеләрдер.
37:42
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ

Нигъмәтләр белән тулган җәннәтләрдә сыйланырлар.
37:43
عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ

Яхшы диваннарга бер-берсенә каршы утырып рәхәтләнерләр.
37:44
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ

Хезмәтчеләр аларга савыт белән хәмер китерерләр, ул хәмер җәннәттә елга булып агар.
37:45
بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ

Ул хәмер сөттән ак булып эчүчеләргә ләззәтледер.
37:46
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ

Ул җәннәт хәмерендә гакылны җибәрмәк вә башны авырттырмак юктыр, һәм аны эчеп дөньядагы кеби исермәсләр дә.
37:47
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ

Вә яннарында хатыннары булыр, алар күзләрен үз ирләреннән алмаслар, башкага карамаслар, ул хатыннарның күзләре зур һәм матурдыр.
37:48
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ

Ул хатыннарның йөзләре аклыкта тәвә кошының йомыркасы кеби, анда аз гына сарылык булып иң матур төстер.
37:49
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ

Ул ләззәтле эчемлекләрне эчкәндә әйләнеп бер – берсеннән сорашырлар.
37:50
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ

Алардан бер сөйләүчесе әйтте: "Минем дөньяда кабердән терелеп чыгуны инкяр итүче бер иптәшем бар иде.
37:51
يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ

Ул миңа әйтәдер иде: "Әйә син кабердән терелеп чыгуга ышанасыңмы?
37:52
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ

Без үлеп сөякләребез череп туфрак булгач, терелеп хисаб вә җәза ителербезме?" – дип."
37:53
قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ

Җәннәттәге әлеге мөэмин әйтер: "Ул терелеп кубарылуны инкяр итүче иптәшемне җәһәннәмнән күрсәтимме?
37:54
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ

Һәм җәннәттә булганы хәлдә җәһәннәмгә карап, әлеге иптәшен ут уртасында күрер.
37:55
قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ

Уттагы иптәшенә кычкырып әйтер: "Валлаһи син мине ышанмаска өндәп үзең кеби утка салырга якын булдың.
37:56
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ

Әгәр Раббым миңа иманны ингам итмәсә, әлбәттә, сезнең белән бергә мәңгегә утка салынган булыр идем".
37:57
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

Мөэминнәр җәннәттә бер-берсенә әйтешерләр: "Без җәннәттә тагын үлмәбезме?
37:58
إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

Дөньядагы үлүебездән башка тагын үлмәбезме һәм утта ґәзаб та ителмәбезме?
37:59
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

Әгәр җәннәттә үлмәсәк һәм ґәзаб кылынмасак, бу эш, әлбәттә, олугъ теләккә вә зур бәхеткә ирешмәстер."
37:60

Тәрҗемә: Йакуб ибн Нугман