Сүрә 37 Сафта Торучылар

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

Ул Нух Безнең хак мөэмин колларыбыздандыр.
37:81
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ

Соңра аның имансыз кавемен суга батырып һәлак иттек.
37:82
وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ

Диннең асылында Нух г-мгә иярүчеләрнең берсе Ибраһим г-мдер, гәрчә аралары ике мең алты йөз кырык ел булса да.
37:83
إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

Ул Ибраһим Раббысына ширектән вә шиктән пакь күңел белән килде.
37:84
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ

Атасына вә кавеменә әйтте: "Аллаһны ташлап нәрсәгә гыйбадәт кыласыз.
37:85
أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ

Ялганнарның иң кабахәтен кылганыгыз хәлдә Аллаһудан башка нәрсәне Аллаһ дияргә телисез.
37:86
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

Һичнәрсәгә ярамаган нәрсәләргә гыйбадәт кыласыз да бит, барча галәмне тәрбия итүче Аллаһ хакында нәрсә уйлыйсыз? Ул – Аллаһ сезне хөкем итмәс һәм ґәзаб кылмас, дип уйлыйсызмы? Бу кавем йолдызларга табыныр иделәр, бәйрәм көннәрендә корбан чалып, корбаннарын сынымнары алдына куеп, үзләре кырга бәйрәм итәргә чыга торган булганнар, шул бәйрәм итә торган урыннарына Ибраһим г-мне дә чакырдылар.
37:87
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ

Ибраһим башын күтәреп йолдызларга карады.
37:88
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ

Һәм әйтте: "Мин чирлим, миндә тагун чире булса кирәк, бара алмыйм".
37:89
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ

Һәм алар Ибраһимнең чире йокмасын дип, аны калдырып бар да кырга киттеләр.
37:90
فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

Ибраһим яшеренеп сынымнар янына керде, алларындагы корбаннарны күргәч, сынымнарга ник ашамыйсыз диде.
37:91
مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ

Сезгә ни булды – сөйләмисез, миңа җавап бирмисез?
37:92
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ

Соңра сынымнарын балта белән бик каты җимерергә тотынды, чөнки башта – сынымнарыгызны валлаһи ватачакмын, дигән иде.
37:93
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

Ибраһимнең сынымнарын ватканын ишетеп мөшрикләр йөгереп килделәр, һәм без гыйбадәт кыла торган сынымнарыбызны ник җимердең диделәр.
37:94
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

Ибраһим әйтте: "Үзегез агачтан, таштан юнып ясаган нәрсәләргә гыйбадәт кыласызмы?
37:95
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

Бит үзегезне дә вә сез сыным ясаган агач, ташларны да Аллаһ юктан бар кылды."
37:96
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ

Хакка каршы ачулары килеп, Намрут патша вә аның олугълары әйттеләр: "Таштан зур бина ясагыз, аннары эченә утын тутырып яндырыгыз, кайчан ялкынланып янарга тотынса, ялкын эченә Ибраһимне атыгыз", – дип.
37:97
فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ

Алар Ибраһимгә явызлыкны кылырга теләделәр, һәм Без аларның мәкерен буш кылып үзләрен хур иттек, утны Ибраһимгә салкын итеп, пәйгамбәрлегенә дәлил кылдык. Бабил шәһәреңдә Ибраһимгә эш калмады. Аллаһ хөкемнәрен ирештерде, могъҗизалар күрсәтте, инде аңа күчеп китү лязем булды.
37:98
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ

Вә ул әйтте: "Раббым әмер иткән урынга күчеп китәмен, әлбәттә, Раббым мине барасы җиремә җиткерер. Ибраһим һәм хатыны картайганнар, балалары юк иде. Шул сәбәпле карт көннәрендә булса да Ибраһим Аллаһудан бала сорады.
37:99
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ

Ий Раббым миңа бер изге ир бала биргел, миңа ярдәмче булсын!
37:100

Тәрҗемә: Йакуб ибн Нугман