Сүрә 111 Бау, аят 1 – 5

1. تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ

   Әбү Ләһәбнең ике кулы корысын һәм һәлак булсын! Һәм һәлак тә булды! (Әбү Ләһәбнең исеме Габдул Ґәзи булып Габдул Мутталлибнең угълы, вә Мухәммәд г-мнең атасы белән бертуган кардәшедер. Мухәммәд г-мнең иң зур дошманы иде, үзе һәм хатыны һәрвакыт пәйгамбәргә һәм мөселманнарга зарар тидерергә тырыштылар).

   111:1

2. مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ

   Аңа ґәзабтан котылырга малы һәм кәсеп иткән нәрсәләре һич файда бирмәде.

   111:2

3. سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ

   Тиздән ул Әбү Ләһәб ялкынлы утка кереп янар.

   111:3

4. وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ

   Дәхи хатыны да утка керер утын күтәргән хәлдә.

   111:4

5. فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ

   Ул хатынның муенында хөрмә мунчаласыннан булган бау бардыр.

   111:5

Тәрҗемә: Йакуб ибн Нугман