Сүрә 37 Сафта Торучылар, аят 51 – 59

1. قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ

   Алардан бер сөйләүчесе әйтте: "Минем дөньяда кабердән терелеп чыгуны инкяр итүче бер иптәшем бар иде.

   37:51

2. يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ

   Ул миңа әйтәдер иде: "Әйә син кабердән терелеп чыгуга ышанасыңмы?

   37:52

3. أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ

   Без үлеп сөякләребез череп туфрак булгач, терелеп хисаб вә җәза ителербезме?" – дип."

   37:53

4. قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ

   Җәннәттәге әлеге мөэмин әйтер: "Ул терелеп кубарылуны инкяр итүче иптәшемне җәһәннәмнән күрсәтимме?

   37:54

5. فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ

   Һәм җәннәттә булганы хәлдә җәһәннәмгә карап, әлеге иптәшен ут уртасында күрер.

   37:55

6. قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ

   Уттагы иптәшенә кычкырып әйтер: "Валлаһи син мине ышанмаска өндәп үзең кеби утка салырга якын булдың.

   37:56

7. وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ

   Әгәр Раббым миңа иманны ингам итмәсә, әлбәттә, сезнең белән бергә мәңгегә утка салынган булыр идем".

   37:57

8. أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

   Мөэминнәр җәннәттә бер-берсенә әйтешерләр: "Без җәннәттә тагын үлмәбезме?

   37:58

9. إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

   Дөньядагы үлүебездән башка тагын үлмәбезме һәм утта ґәзаб та ителмәбезме?

   37:59

Тәрҗемә: Йакуб ибн Нугман